Światło nadaje głębi i kontrastu.
Widziany świat nie jest płaski.
Poszczególne warstwy łączą się w całość.
Ogniste niebo pojawia się przy zmroku.
To ostatnie chwile, zanim zapadnie ciemność.
W przytulnym wnętrzu byłam ja.
Razem myślami w wielkiej sali,
skupialiśmy się nad sobą,
a pośród ciszy i oddechu
odnajdywaliśmy zgodę ze sobą.
Mgła okryła zimowy krajobraz.
Drzewa, gałęzie, rośliny i pola.
Im bardziej się zbliżam, tym widzę więcej.
Z daleka ogarnia mnie jednak pustka.
W białym świecie wszystko staje się zupełnie inne.
Wiosna przybiera ciepłe barwy.
Pojawia się w trawie, w spojrzeniach, w ruchu.
Każdy w swoim rytmie —
w prostych, codziennych chwilach.
